Eş zamanlı bir intihara kalkışıyoruz
Metrekaresine pişmanlık düşmüş hırkamızla
Sanki bugün bir çiçekçi bize bir mutluluk ikram edecekmiş gibi duruyor
Ve parlatıyor güneş gün yüzü görmemiş perdeleri
- Sahipsiz bir kedi buldum, gözleri cinayet yeri

Bu bulvarların bir çıkış olmalı diyorlardı
Bir gidişi.
Çünkü içinde uğurlayanı olanın bir çıkış yolu da olmalı diyorlardı
En zekice yapılmış kanaviçeler gibi
- pek beddua denemez ama seni çok sevdim

Bir Fransız kendini hunharca seviyordu
Bu sevmek kış gününden kalma sıcak kestane
Yaklaşıyoruz ellerimizde tezgahtan kalma eldivenlerle
Yaklaşıyoruz ve hüzün çıkmazında yakıyor gönlümüzü
- milenka, sen bu soğuklara nasıl dayanırsın?

Köşe başında bekleyen icra memurları
Ellerinde bir mutluluk yatar tarihte adı geçmeyen şövalye gibi
Kılıçlarımızı kudretli dağlara çekelim sevgilim
İpek böceği, begonya, kara kaplumbağası... senden kalan yarı hatıra
- hatıralar çağımızın en büyük salgınıdır tıpkı sevda gibi

Bu tuval beni Prag’da indiriyor
Ve arkası kesilmeyen bir tren yolculuğuna başlar gibi
Sadakatsiz bir köpek camın ardından gülümsüyor
Yol boyu seni düşünüyorum, beyaz papatyalar.
- bir demet hasret topluyorum trenle durduğumuz her yerden

Ay, sanırım senin yenilmezliğini anlatıyor
Krallara bile diz çöktüren o nefes kesen saçlarını
Rüzgara salıyorum bütün huzurumu da ardımda bırakarak
Minderlere uzanır gibiyim bu kırlarda
- benzersiz bir renk çıkageliyor gözlerinden aşağı

Yorgun bulvarların köşe başında beni tutukluyorlar
Uçaklar kaçırmışım sana, öyle diyorlar
Kaburgalarımdan içeri bir sen girdin,
Bir sen ki, çıkartmak ne kelime!
- lahitte geçiyordu adın, ağlamaklı oldum

Kasım benim yalnızlık diyarındaki son durağımdır
Birçok mutluluğun bitiş düdüğünü duyar gibiyim
Sanmayın bu gidiş bir son
Hangi elveda böyle bir sevdayı öldürebilir ki
- dudaklarında pasım kalmış, çıkarken silmeyi unutma