ne ki zaman
orada bir yerde uyuklamışız habersiz
söbeyle uyanmış,kalkıp
öpmüşüz bütün kıyılarını herkesin
ev evin
yol yolun.
bir uçurtma alıp
vurmuş kanatlarımızı göğe
de ki dünya
sen bir tek o hızlı dilimde mi güzeldin ?
harfsiz, ve yarasız
düşse bile
bir bütün kalırken inancımız..

II

sevdiği düşün göğüne saklanan olduk
sınırımız hep ihmalden muaf
siyah bir taşa döndü hayat
yutkunmaya gelmiyor
ne de
hüzünçlü bir çağrıyla
renk açıp erimeye
gelip oturduk dünyanın ikindisine
işte bu boynu uzayan tozlu kitap kadar
tuhaf..

yoktu yanımızda çocukluğumuz
en çok da hiçbir şeysiz üşüdük..

/

söyleyin ey güneşin süvarileri
ey göğün çocuk gözleri
akşam kadar tenha oldu buraları
damla damla kayboluyoruz
bır ıssızlıkta
yorgunuyuz yürümediğimiz adımların
o alnımızı öpen
sabahlardan haber edin
düşsün
gecelerin boynunda toplanmış
hüzün yağmurları..

çoktu s/aklımızda tuttuğumuz anılar
hepsini tane tane,
gökse gök,
boncuk boncuk içimize düşürdük..

/ yüksel batu