PASTORAL NEFES…

Pencerelere konmuş bir bahar
Dışarıda yağmur sonrası serçe şarkıları
Mevsimsel sevişmelere dalmış yine nisan
Nasılda koşuşuyor kırlardan şu deli kokular…



Dağ başlarındaki çobanın kavalı nede yankılı
Kuzuların dolu dizgin melemeleri
Memeleri dolu sütle koyunların
Havada inceden az kekik kokusu
Raksına dalmış parçalı bulut şekilden şekle…



Çiğdemlerimin gülüşü serilmiş eteğindeki tepelere
Taptaze bir sürgün vermiş ağacındaki dal
Yerdeki yeşiller selama durmuş semaya karşı
Mavi kendi sefasında koynunda uyuturken rüzgarları…



Gel bir de derelerden dinle suyun senfonisini
Çakıl taşlarında nehirlere kavuşmanın coşkulu telaşı
Köpük köpük dökülürken şelaleler
-Yaslayıp sırtını bir taşa-
Oturup da bir kulak ver kelebeklerin kanadındaki fısıltılı armoniye…



Arılarda aşkın sarhoşluğu koşuşurken çiçekten çiçeğe
Yuvasındaki bülbül kuluçkasında
Çıkacak çocuklar
İlk can eriği sunarken heyecanındaki ağaç
Birkaç kuşu da kucağında uyutacak…



Ve çocuklar yine bekleşecek çoban çeşmesinin başında
Bir kavalın eşliğinde gün batarken dağılacak evlerine
Karısı kepenekli çobanı otlu peynirli bir sofrada
Ya da camları çatlak bir pencere kenarında
Bahara karışmış bakışlarla
Baharın gelişindeki tazelik gibi
Ve çocuklar kadar umutlu
Bekleyecek kerpiç evin gönül odasında çobanı…













Şimdi dışarıda bahar şarkısı, gün herhangi bir gün , biraz nisan, biraz çiçekli işte yeni gün, nedensizce pencereni açtığında aldığın her nefes için kırlangıçların kuyruğundaki bir rüzgara rast gele selam vermenin sevinci işte…Her uyandığında yaşama, yaşamaya, ellerinle dokunmanın yeniden doğmaktan farksız olmadığını anlayabildiğin herhangi bir gün işte…Neyse işte…biraz nisan, biraz bahar birazda çiçekli bir gün işte…unutmadan, size de selam olsun ey endamı güzel sümbüller…