evet..
ruhunda gömülü bu madenlere parmakları ile dokunabildiginde kişi
ölebilir özgürce. .
tebrik ederim çok sevdim şiirinin suyunu huyunu ;)
muhabbetle

işi ve ne yazdığını bilen dili ve imlâyı çok iyi kullanan iyi bir kalem Özlem hanım.
sabah sabah ilk onu okumak düştü payıma-şansıma.


Hayat bahçesinde çiçeği de toprağı da kendisidir insanın demiş şâir.
Ne kadar çaba -insanlık adına- o kadar meyve!

Üst düzey bir şiir dedim ve titizliği verilen emek için bile tüm takdirlere adaydır derim rahatlıkla.
Sadece şiire esas lezzet veren tat katan âhenk, uyum ve kelime yerleştirme yakıştırmadan bahisle
bendenizin "peysajlama" dediği uygulama az daha iyi olabilirmiş dedim haddimi aşarak. Bu uyum ve âhenk hiç farkında olmadan
şiiri okutur sevdirir hatta ezberletir de bize! ki bunu final bölümünde şahane uygulamış Özlem hanım.
Hem bahsettiğim şey için bir örnek olsun diye hem de sanırım ufacık bir anlam aksaklığı var mı diye;

"Hep taze tutmalısın içindeki ormanı
o çingene ruhunu dallara sarmalısın
ve ummanlar taşırmalısın sıcak göğsünden
dalgaları kırmadan ama; sakin ve usul
kendine âlim, kardeşine kör ( ?)
ve cümlesine insanlığın
sevdalına baktığın gibi bakmalısın..."

Buradaki; "kendine âlim, kardeşine kör" sanki
tersi olacakmış gibi geldi bana! ki; bir iyilik çabasının
bölüşülmesi ve daha çok verici olmak empozesi anlatılmak istenmiş zannımca
ama "kendine âlim kardeşine kör" olunca sanki ( elbette yanlış amlamamış isem )
istemdışı bir bencillik olmuş. acaba dedim
" kardeşine âlim, kendine kör" mü olmalıydı? yoksa bu " kardeşe körlük" onların hatalarını görmemek ya da örtmek gibi bir erdemlilik mi? ki bu da ihtimal tabii ki...


Nihâyetinde oldukça sağlam örülmüş ve sıradışı bir muntazamlıkla sunulmuş, iç sesi kuvvetli ve çağrışımı yüksek çalışma için kendim ve şiir adına teşekkür ediyorum. Elinize emeğinize kaleminize sağlık...