Yollarım hasret dolu benim
Seni bildim seni, yalnız seni

Bilsen ki buğuludur gözlerim
Yağmurlar seni onurlandırırdı

Bilseydi bulutlar, bilseydi seni beni
Ne çöller ıslanırdı ne kuraklar

Ömrüm bir çay kaşığı kadar kısa
İki şeker atar karıştırırım

Gözlerin vardı sevgilim
Kadıköy Rıhtım dan bana bakıyordu

Bilseydi martılar, bilseydi seni beni
Ne denizler aşalardı ne okyanuslar

Kader vardı, Sayın Tanrı’mın gazabı
Alıveriyor seni ve ellerim boş. Daha neler

Öyle hoştun ki, dolgun göğüslerin-güzel dudakların
Derken sevişmek bir kez daha yürürlülüğe giriyordu Kadıköy’de

Bilseydi insanlar, bilseydi seni beni
Ne sevişirlerdi daha ne de severlerdi

Bir miktar çeliğim var atölyemde
Sana ısıtır sana soğuturum

Bir gece yarısı uyanıyor yüzümde kan-ter
Göğsüm çelik miğfer, rüyamda sen

Bilseydi hayaller, bilseydi seni beni
Ne var olurlardı ne de güzel...

Şimdi gidiyorsun uzak diyarlara
Ve biliyorsun, yalnızlık benim başkentimdir

Seni uğurlarken düşman oldum bu şehre
Varsa yoksa sen dolsun gözlerim, ağlarım biraz nasıl olsa

Bilseydi ayrılıklar, bilseydi seni beni
Ne giderlerdi ne de dönerlerdi…