Çoğu zaman babama acıdığımı hissederdim, ona sevdiğimi söylemediğim için. Aslında kendime acıyordum. Benim söylemeye ihtiyacım, onun duymaya ihtiyacından daha fazlaydı.
Trevanian
Paylaş
sokak aralarında yıpranan çocuklar kadar susuzum karanlıklarda düşünürüm eski adamlarda hep birşeyler düşüncem ağlanır yüreğimde annem ve pencerelerde yanık sızı yosunlu sulara koşarım elbette uyanır ölüm denizlerde
soğuk ateştir aklıma gelen yoksulluğum
kirlenen özlemlerin içinde gözlerim delik deşik hangi inanca bulansam vurulur aynalar yarınlarım hep korkulu hep kılıç kanatlı gecelerim ki çürüdükçe tohumlar toprağı döver kuruyan dudaklarımda çıldıran resimler
(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve/veya temsilcilerine aittir.
Şiirlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
kılıç kanatlı geceler şiirine yorum yap
Okuduğunuz şiir ile ilgili düşüncelerinizi diğer okuyucular ile paylaşmak ister misiniz?
kılıç kanatlı geceler şiirine yorum yapabilmek için üye olmalısınız.
ve toprağa ilk düşen ebe
tebriklerimle efendimmm