İki sevgiliyi ayırır gibi yağıyor yağmur
İki kuru dudağın ıslak kavuşmasına
İzlerin silindiği kentlerin boşluğuna
İki eli ayırır gibi titriyor kaldırımlar…

Bir teni soyar gibi işliyor damlalar
Öldürüyor ne varsa izi kalmış
Hiç ıslanmamış gibi eziliyor taşlar
Titrek bir mum alevi gibi karanlığa sarılmış…

Bir kaldırım taşının yüzünden akar gibi
Sertçe hıçkırıklara boğuluyor
Yanaklarından akanlar unutulmuş gibi
Saklı ve sessiz şekillenen yüzler…

Sel basıyor bağrını tıkanmış bir yol gibi
Issızlaşan köşe başlarında kayıp
Çaresiz bir adres arayışlarında bitap
Mazgallara çekiliyor sevgiler yaşanmamış gibi…

Evini özleyen bir yaprak gibi süzülüp gidiyor
Kağıtlara düşüp gidenlere sarılıyor diller
Üzgün saatlere sımsıkı tutunun gözlere benziyor
Unutulan o yolun sakinleri gelmek bilmiyor…

Yılan gibi kıvrılarak akıp gidiyor yokuş aşağı
Kum saatinin içinden süzülür gibi
Çırpınarak alıkoymaya çalışıyor sahibi
Giden gidiyor yüzünde açmadıkça yıldızı…


Ormanın ağzından taşar gibi vuruyor
Deli bir fırtına karabasan niyetinde
Bulutlar oturmuş tepelere
Toprak gözü yaşlı gidenlere bağırıyor…

Issızlığın yüzüne tırmanıyor dalgalar
Kayalıklarda sessizlik almış başını gidiyor
Hep kayıp bir adam sızısı kıyılarda
Olmadık zamanlarda esiyor rüzgar insanlara…

Yağmur hep çocuksu gülüşleri eşeliyor
Reşit değil yeni kümeleşmiş her yanak
Yüzünden akıtırken zamanı daha küçük
Açmaya çaresiz gücü yok herkesin daha kor yürekler…

Çöpçülerin avuçlarından kırıntılar döker gibi
Sahipsiz izler saklanıyor kumdan kalelere
Meçhul intiharların boğulduğu bir sunak gibi
Sulanıp buharlaşan bir göle benziyor aşklar bu devirde…

Kentler arasına soğuk ve dumanlı sisler çöküyor
Karaya çalıyor dişlerde isimler
Bilinmez satırlara kazınıyor inkar edilen izler
Derin çukurlarda öldürüp o gitmişe sarılıyor kollar…

Durulan dalgalar gibi camlara yapışıyor gözler
Yolların üzerinden geçen her renkte aynı yüz
Hep aynı yöne dönüyor o giden gemiler
Hep özlenenlere benziyor gelenler herkes çaresiz…

Birazcık daha zaman ister gibi kurumuş dudaklar
Kazılıp yağmanmış duygular
Hep beklerken kaybedilen renkler resimlerde
Gözlerin ucuna takılmış gibi gitmiyor hiç kimse…

Uzaklara da yağar mı her yağmur
Çölü ne kadar bulur doyurur
Hiç kurumuş yürekten geçilir mi sevdaya
Uykusuz gecelerde insanlarda görür mü rüya…

Yine yağmur yağıyor bizi ayıran gün gibi
Cama ısrarla vuruyor bir rüzgar
Sanki ölüm saati ayarlanmış gibi
Çalan bir saate benziyor damlalar…

Yine kimi ayırdı ki oluksuz yağan bir göz
Ve durmadan koşarak kaldırımları ezen bir ayak
Son bir kez daha görmek umuduyla bırakarak
Nasıl açıldı ki bir gemi ufuklara nefessiz…

(Se)