57
Yorum
17
Beğeni
0,0
Puan
3226
Okunma

yamalı hırkasını giyindi devri alem
taş’tı, tunç’tu…derken deforme oldu
sırtında par(ç)alandı puşt devrinin!
kuşların gözyaşlarına aldırış etmeyen
güneşe tüküren adam(!)lar icat oldu
karanlığın ötesinden…
rahminde zulüm döllenirdi
öncesi ve sonrası miladın
her uygarlık
kendi sözünü geçirme telaşındaydı
adaleti dişlerinin arasında çiğneyerek
amansız bir kavganın dumanıydı dağları saran
kendi özüyle hasım oluyordu cihan
kılıçtan geçirilirdi çoluk-çocuk
hükmünü sürmek için saltanatlığın
adı kahramanlıktı toprağı sulayan kanın
katli vacip sayıldı her canlının yok edilişi
kıyamete kalmasın diyeydi gösterilen hüner
vicdansızlık doldurdu içi boşaltılmış kalpleri
kin, nefret ve öfke dolu gözlerde esaretti barış
bir kurşuna, bin can pazarladı silah’ın tüccarları
çivisini söktüler
akıl-sır erdirilemeyen ana-karanın
zehir damıtıldı soludukları havaya
ders alınmadı afetlerinden devranın
yürüyüp gittiler, suyunu çıkarmak için ay’ın
Cömert Yılmaz
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.