32
Yorum
117
Beğeni
5,0
Puan
4895
Okunma

taburcu olmamak için direnen
yaralı bir "yoksun" a
ev sahipliği yapıyor içim
eski bir kitabın
sayfalarına iliştirdim yorgun bakışlarımı
aşkı hiç mutlu görememiş gözlerimden
affımı diliyorum
ekmekçi bir adamın sakallarından
beslenen
kuşlara özendiğim de oldu
imrendiğim de
ki
insan olmayı beceremeyen adamların içinde
iyilik yeşerdiğine şahit olmadan
göçüp gitmeyi
hiç bu kadar çok istememiştim
saçlarına sırrımı ördüğüm kadının
vicdanına makas attıktan sonra
hiçbir merhamet yumuşatmadı içimin taşa kesen yerlerini
patiskaya hikâyesini resmeden
ablamın parmaklarında oyalanan çocukluğumu
uçurtmanın kuyruğuna bağlayıp
şuursuzca esen rüzgârın esintisine
kaptırmışlığım da oldu
bir ara
bir araya gelmemiş kavuşmaları
gözüme kestirip
ortasına düştüm tüm ayrılıkların
bütün hasretlerin toplanma yeriydim artık
kadrajın arkasına sıkıştırılmış
sevinçlerin
hilekâr tuzağına
aldanmıştım kimi zaman
fark ettim ki
aslında çoğu delirmiş
çoğu cinnet geçirmiş
çoğunluğu kendisi olamamış
bu yüzlerden sadece biriymişim
kilitledim
içime çıkan sokağın kapısını
çektim dünyadan kendimi
-güzel bir ölümü hak etmişliği vardır ömrümün...-
5.0
98% (51)
4.0
2% (1)