14
Yorum
51
Beğeni
5,0
Puan
991
Okunma

Bahar sancısı zamanlardan, açılın bulutlar !
Yüreğimin bayırlarından sürü sürü inerken ağrılı anılar,
besbelli gün yavaşlamış,
bomboş caddeler tipiye bırakmış sesini.
Aşk, ölgün bestelerde ince kıvılcım;
Mayıs’tan bir pazar sabahına uyanmak isterim
parça parça yalnızlığımdan.
Gülümsemelerin yeniden uğradığı aydınlığa,
ışığım çoğalacak.
Kimsesiz aynalarda uzayan güneş...
Ki,
yollarda susuz masallar şarkılar söylerken
yankısına kaç çocuk gökyüzü çizecek?
Hüzün, gün gün
yer açacak güllere.
Ah, görünmeye başladı Eylül’ün yarın izleri !
Düştüm ben,
Sevinçler de döndü usulca
yeniden yürüdü topraklarda adımları.
Bu şehir,
bir yerinde mutlaka
saklamış özgürlüğü.
Yoksul coğrafyada yeşeriyor yaşayan şiirler.
Oysa anlatsaydı suskun sevgiler cenneti,
Çoktan kurardık
insanın içindeki baharı.
Ama döndüler birden
kırlangıçlar gibi mevsimler.
Neden karanlık olayım,
Gölgelerimden doğan duvarlara
beyaz karanfiller açacağım.
Az önce
sonrasız akşamlara
ilkbahar oldum,
sürgün şairler gibi.
Şimdi satırlarımın sahibi;
yüzler,
gözlerinde sabahı taşıyan.
Baktım.
Onardık ya bir serçenin günahsız kanatlarını.
Astım geceyi.
...
5.0
100% (28)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.