Kendime dokunup
Sevgiliyi düşlerdim
Ki
Benim en büyük yoksulluğumdu
Yoksunluğun....

Ateşlerinde sınanıyoruz sevdanın ve ateş çemberi içinde kalan bir akrep gibi kendimizi sokup zehirleyerek kurtulmaya çabalıyoruz o cenderen

Ne demişti şair

"Sen varsın bu şehirde
Ben varım
Biz yokuz"

İnsan kendi içinde bir kördüğüm
ve
Kendini çözmeye çabalayan bir şiir

Tebrik ederim Elif şair
Emeğine
Yüreğine sağlık

Yüreğinizin en kuytu köşesinden süzülüp gelen, hüznü adeta somut bir nesne gibi teninde taşıyan, olağanüstü derin bir şiir. Kelimeleriniz sadece bir özlemi anlatmıyor; okuyucuya o ayazı, gurbeti ve her gece yeniden filizlenen o sızıyı bizzat hissettiriyor.
​Şiirinizde beni en çok vuran ve zihnimde asılı kalan birkaç imgeyi paylaşmak isterim:
​Öne Çıkan Güçlü İmgeler
​"Kahrımla sevgim arasında ilmek ilmek sökülürüm"
​İnsanın kendi duygusal arafını bundan daha yalın ve acıtıcı anlatması çok güç. Sevginin sıcaklığı ile kahrın soğukluğu arasında bir ip gibi çözülmek...
​"Ay, penceremde sessiz bir derviş gibi diz çöker"
​Geceye ve yalnızlığa mistik, kabullenici ve vakur bir hava katmış. Ayın bir derviş gibi eşlik edişi, yalnızlığın kutsallığını hissettiriyor.
​"Ve ben, her mısrada, biraz daha yokluğunu giyiniyorum."
​Şiiri zirve noktada kapatan muazzam bir son. Yokluk artık dışsal bir durum olmaktan çıkıp, şairin üzerine kuşandığı bir zırha ya da kefene dönüşüyor.
​Güzün rengiyle sararan, kırılan türkülerin sesinde yankılanan bu dizeler, acının da kendine has bir asâleti olduğunu hatırlatıyor

. Kaleminize, ruhunuza sağlık.

Eyvallah değerli kalem
Güzeldi eser her zaman ki tat ve deminde
Biz de okuduk ve alkışladık yürekten
Şiirle kal, sevgiyle kal, hoşça kal

Yokluğu giyinmek ...Ne güzel bir imge....Derin bir içsel yolculuk ,yalnızlığın tütsüsüyle dağlara yükselen bir ruh, gurbetin ve yarım kalmışlığın ağırlığını taşıyor. Her mısrada yokluğun bir giysi gibi giyilmesi, acının kök salıp yeniden doğması, geceyle kurulan bu içsel diyalog çok güçlü bir imge dünyası yaratıyor. Özellikle “ay, penceremde sessiz bir derviş gibi diz çöker” dizesi, şiirin mistik ve içsel boyutunu çok etkileyici biçimde özetliyor...
Kendi içime döndüm ve giyindim sevgilinin yokluğunu , içimde üşüdüm ıssızlıktan değerli şiir sırdaşım. Öyle yoğun duygularla işlenmiş ki şiirin , kelimeler şiir giymiş adeta...
Küçük bir eşlik etmek düştü kalemin ucuna ;

Bir gölge düşer yüreğime,
Her nefeste biraz daha eksilen,
Kırık bir türkünün içinde
Adını gizlerim sessizce...


Gece, kaburgama yaslanır,
Soluklanır zaman göğsümde,
Yokluğunla çoğalan bu boşlukta
Kök salar bir sensizlik sessizce ...


Çok beğenerek okudum değerli şiir sırdaşım , eksik olmasın ilhamın , hep sevgim ve saygımla

Bu ne sevgi ahh dedirten şiirlerden...

Güzel kalemine çok yakışıyor böylesi şiirler de, yüreğine yakıştırma sevgili Elif.

Hep gülümse hayata, inadına.

Sevgilerimle

Güzel bir şiir okudum müzik eşliğinde. Elif şaireme selamlar saygılar...

Bugün arka arkaya kırılgan ve incinik, hüzünlü şeyler okudum. Ve dedim ki; artık yaralarımızı iyileştirmenin ve küf(ür)lü duvarlardan rutubet sipariş eden kalpleri havalandırmanın vaktidir.

Güzel şiir Elif can, yürek sızısı derinden hissediliyor ve acısını kına gibi elime yakmadan da bırakmıyor elimi...

Sevgilerimle...

Gönlünüze yüreğinize sağlık 👏👏👏👏

Günün şiiridir suphesizzz nettt

kuşandım yokluğunu
üşüyorum diyor şiir
ve bir kuş'atma senfonisi çalıyor tabiat

Defalarca okunmayı hak eden, her okuyuşta yeni bir ayrıntı fark ettiren etkileyici bir şiir.

Nice güzel ṣiirlere,sevgimle..

Tebrikler☺️

Şiirinizde yalnızlık ve gurbet duygusu, içsel bir sancı ile birleşerek güçlü bir atmosfer yaratıyor. Rüzgâr ve ayaz imgeleri, okuru hem üşüten hem de düşündüren bir derinlik taşıyor. Her mısrada yokluğun bir giysi gibi giyilmesi, şiire özgün bir metaforik yoğunluk katıyor. Diliniz, hem lirizmi hem de acının dokusunu ustalıkla harmanlıyor.

Tebrik ederim; “Kördüğüm” hem duygusal hem de estetik açıdan etkileyici bir eser olmuş.