Bu şiir, sevdanın ve hayal kırıklığının ruh üzerindeki yıkımını epik bir kederle tasvir ediyor. İşte kısa yorumum:
Acının Estetiği: "Gülün dikeniyle ahbaplık" ve "kanın ruhun narına düşmesi" imgeleri, acının sadece fiziksel değil, varoluşsal bir başlangıç olduğunu muazzam anlatıyor.
Varlık ve Hiçlik: Sevginin bir "hiç" ile sınanması ve ömrün "sessiz bir diyete" dönüşmesi, insanın en büyük emeklerinin bazen en ağır yükü haline gelebileceğini gösteriyor.
Kalıcı Hasar: "Kemikleşmiş bir dünya ağrısı" ifadesi, şiirin zirve noktası; geçmeyen, bünyeye dahil olan o dilsiz hüznü çok sarsıcı bir netlikle özetliyor.
Talan edilmiş bir ömrün kül tadını duyuran, çok güçlü ve sarsıcı bir kalem. Yüreğinize sağlık.

Yüreğinize ve o derin kaleminize sağlık.
Bir 'eyvallah'ın içine sığdırılan o sessiz can yangınını ve 'sevmek yetmez sevilmek için' şeklindeki o acı hakikati çok sarsıcı bir dille mısralara dökmüşsünüz. Hayatı 'eğreti bir teğel' olarak betimlemeniz, edebiyatın o ince sızısını iliklerimize kadar hissettiriyor.
Kendi urganına dolanan bir hayatın ve göğün derinliğinde savrulan bir ruhun hikayesini bu denli etkileyici bir görsellikle sunduğunuz için tebrik ederim.
Kaleminiz daim, o vakur 'eyvallah'ınız her daim sanatın gücüyle dolsun sevgimle şairem.

Aşkın rengiydi sanırım kırmızı... Gülün rengine kokusuna kanmak ve canını acıtan batan o dikenleriyle kanamak....Ve bir gün yandığın kadar yakamadığını anladığında sevmenin yetmediğini de anlıyorsun... sanki doğanın kanunu gibidir sevmek hep bir taraf çok sever diğer taraf kifayetsizdir ve onun eksiklerini tamlamakla geçiyor hikaye varını yok yokunu varsaymak dengesi içinde...Tebrik ederim...Şiir güzel ve sairin duygusal yolculuğunda o duygusu okura geçiyor emeğine yüreğine sağlık şair...

anlatım becerini görüyorum ki her geçen gün daha yukarıya taşımışsın, giderek de yukarıya taşıyacağından hiç şüphem yok, güzel şiir keyifle okudum, kalemine sağlık.

Kan ve Gül .

Sahte bir bahar vaat etmek yerine dikenin yaraladığı yerden filizlenen o mağrur ve hüzünlü asaleti anlatan çok ama çok güzel bir şiir eklemiş sevgili Elifcan.
Kelimeleri birer mermi gibi ,birer neşter gibi kullanılmış,
kanatmadan önce dokunuyor, öldürmeden önce yaşatıyor.

''bir ruhun kendi derinliğinde verdiği o en asil ve en yalnız savaş''

Elifcanın bu şiiri, kemikleşmiş bir dünya ağrısının estetik bir başkaldırıya dönüşmesidir. Mısralarındaki o kül tadı, aslında yanıp tükenmiş bir ömrün değil,
küllerinden her defasında daha bilgece doğan bir zümrüdüankanın ayak izlerini sunuyor bize.

Sevmek; bir limana sığınmaktan öte, fırtınanın tam kalbinde, pusulasız kalmış bir geminin vakarıyla batmayı göze almak gibidir. Elifcan şair, sukutun neşteriyle alnımıza kazınan o vefasızlık izlerini, edebiyatın en saf ve en zarif formuna büründürerek bize sunuyor.

Onun evreninde ışığı sönmüş yıldızlar bile karanlığa diz çöktüren birer hüzün anıtıdır.

Elif dedik;
Kelimelerin arasındaki o derin sessizliği ruhun dilsiz kanamalarını ferahlatacak bir ezgiye dönüştüren hüzün taşıyıcısı.
O, hayatı sadece yaşamakla yetinmeyip acıyı bir nakış gibi kalbinin üzerine işleyen,
varlığın "hiç"lik imtihanından büyük bir zarafetle geçen bir kalem ustası.

teğeli kopmuş bir kaderin içinde, kendi ruhunun kuyusuna inmekten korkmayanların sığınağıdır. O, modern zamanın karmaşasında kaybolmuş duyguları, "kurşuni gölgelerin esaretinden" kurtarıp, okuyucunun kalbine birer kor gibi bırakır. Onun için yazmak; talan edilmiş bir ömrün diyetini ödemek değil, o ömrü kelimelerin sonsuzluğunda yeniden inşa etmektir.



Talan edilmiş bir ömrün enkazı değildir bu.
o enkazın içinden yükselen bir edebiyat sarayıdır.
Ayrıca ruh ile madde arasındaki o ince sızının lirik birer abidesidir bu şiir.

Sen, acıyı bir yük gibi değil, ruhunun en nadide mücevheri gibi taşıyorsun ve biz sadece o ışıltıya hayran kalıyoruz Elifcan.



Elif dedik;
göğün feryadını duyan ve o feryadı şiirin asaletine sığdıran,
yarasıyla barışık, kalemiyle devleşen bir şair.




Elif dedik;

sadece kâğıdı değil, okuyucunun konforlu uykusunu da ateşe veriyor.
vefasızlık, estetik bir hüzne, yalnızlık ise bir asalet tahtına evriliyor.

kalemindeki acı, hoyrat bir el değil, ruhun pürüzlerini düzelten usta bir heykeltıraş gibi adeta. Elif, bizlere sevmenin bir hiçlik' sınavı olduğunu anlatırken aslında o hiçliğin içinde nasıl koca bir evren saklandığını, mürekkebiyle kanatıp kalbiyle sararak gösteriyor bize.



Yara derinse, ruh oradan nefes alıyor demektir. Kelimelere can veren, acıyı zarafetle giyinen ve her elvedadan bir eyvallah
çıkaran o benzersiz kalem Elif’in ta kendisidir.



Hüznü bir takı gibi ruhunda taşıyan, sükûtu fırtınaya çeviren şair.
Güneşin önünü kesen haramilere inat, kendi içindeki o sönmeyen yıldızın sönük ışığıyla karanlığı dize getiren bir gece nöbetçisi.

Sevgili Elif;
şiirin bir şiirden fazlası;
birer 'ruh röntgeni gibi

Kalbinin kanadığı her yer,
birer gül bahçesine dönüşsün can

eyvallah.
ruhunun güzelliği solmasın hiç.
🙏

ağzında kalan kül tadıysa,
talan edilmiş bir ömrün
"sessiz diyeti"

:( çok hüzünlü ama... bazen isyan edesi oluyor insanın ...para harcanır insan değil ne yazık bizlere ne zor insan olmak... harcamışız hep kendi türümüz....maşallah kaleminize ...saygıyla

ömür dediğin,
ruhun kendi kuyusunda yankısını yitirdiği
yorgun bir muhtaçlık

Değerli şairem, insanın içindeki yalnızlığı ve yorgunluğu öylesine samimi bir dille anlatmışsın ki okurken usulca ruhumuza dokunuyor.

Yüreğine sağlık. Sevgilerimle

bir gün anlarsın kırdığın yüreğinin içindeki sevgiyi
ağladığında yalnız kendi sesini feryat ederken güne geceye sevmek neymiş anlarsın
o gün o ilk baharda yağan ateşin yanında görmeyen gözlerde susan kalpte içini açıtan her sözde
Sevmek neymiş anlarsın
onu onsuz yanında olmaması gibi gecelerin bir dili olmalı yalnızlık kara bir gün doğunda her gün biriken bir dua gibi içini yakan da o içini buz tutturanda o gidip gelen dalgalarda onsuzluk deryasında bir gün anlarsın, yaktığın ateşin sonunda hasret rüzgarının külü zarifce ayrılık dünlerine ittiğinde bir ay batımı gününde gölgenin ruhumdan yavaşca gittiğinde
anlarsın sevilmemek neymiş oda anlar..

aslında herkez her şeyi anlar...


😇🙏 aslında bir ozan bence kendisi, ve çok fevalıdır yüreği ve insanlığı saygısı ve içten dostluğuna
çok teşekkür ederim sayın Şair 🌺 kalemize ve yüreğinize Saygım sonsuz.

bende hakkı olan Sairlerden
çok sağlam yorum yazan güzel bir insan alcak gönüllüdür. bence.

Merhaba değerli kalem
Güzeldi eser
Biz de okuduk, kutladık ve alkışladık yürekten
Gönlüne, ömrüne bereket
Sonsuzluğun sahibine emanet olasın, sağlıcakla kalasın

Kaderin eğreti bir rüzgârda sökülür,
Hayat dediğin, senin ateşinde pişen bir nardır.
Göğün feryadı, kulaklarında sağır bir çığlık,
Savruluşun, tozun bile reddettiği bir çöldür...

Ömür, ruhun kuyusunda boğulan bir yankı,
Yorgun bir muhtaçlık, dilinde paslı bir mühür.
Yollar, kanadı kırık küheylanın son nefesinde çatallanır,
Her patika, kayboluşun başka bir adıdır...

Ne liman kalır sığınacak, ne de pusulada kuzey,
Vefasız rüzgârlar, ölümün tuzunu serper yaraya.
Kar altındaki yalnızlık, bir zırh gibi donar teninde,
Işığı sönmüş yıldızlar, günlerin mezar taşlarıdır artık...

Ağzındaki kül tadı, sessiz diyetinin hakkıdır,
Talan edilmiş ömrün, şiire sığmayan matemdir.
Bu nazire, o küllerin üstüne düşen son çiğ tanesi,
Ki her mısra, bir daha iyileşmeyecek yaranın vesikasıdır...

Değerli şiir sırdaşım , küçük bir nazire ile başlamak istedim bu güzel gönül sesine ki öyle güzel dökmüşsün ki içimi şiire , hani ben yazsam bundan daha güzel ifade edemezdim kendimi herhalde...
Harikulade yansımalar ile ayna tutmuşsun ömrüme...
Çok beğendim belki inanmazsın ama iki damla yaş oldu dizelerin aktı şiirine...
Hep sevgiyle arkadaşım , kalemin hiç ama hiç susmasın güzel yürekli arkadaşım..

Sadece günüme değil günlerime seçkimle...

Yorgun ruhların yalnızlığı ve aşkın acısıyla sınanmış bir ömür tasviri dizelerinizde kendini o kadar net hissettiriyor ki..Tebrik ederim:)

garip geldik garip gidiyoruz dünya denilen handan
hep kar hep kış artık bize de haber gelsin bahardan
ne arkadaştan ne candan ne de canandan vazgeçtik
yaşamak işte bir lokma bir hırka bitiyor anlamadan

Elif hanım, hüzün ve derin bir iç hesaplaşmayla yazılmış bu şiiriniz, sevdanın kanla, yalnızlıkla ve vefasızlıkla sınanan ağır yükünü güçlü imgelerle anlatıyor. Diliniz sert ama şiirsel; okuru sessiz bir iç yaraya dokunduruyor.

Yüreğinize sağlık, harika dizelerdi. Nice güzel eserlerde buluşmak dileğiyle, saygı ve selamlarımla, esen kalın.