çilekeş bir ömrün omzunda ağırlaşıyor zaman,
adımlarım yorgun,

içimde kül ile gül arasında bir sızı...
içimde bir ihtilal uğultusu,

tutunup incecik bir ihtimalin ipine,
zühre yıldızına bakıp "Belki..." dedim

belki, yırtılır şafak ile karanlığın bağrı,
gözlerimden sızar bu sürgünlük

hayat, acıyı da balı da aynı parmaktan çalmıştı ağzıma

aşk sandığım, dünya hanında bir beşik,
sallandıkça medcezir sardı düşlerimi

ne zaman bir melalin buğusu düşse çehreme,
lâl olan cümleler, kahır renginde kırıldı ortasından,

kendine geç kalmanın ağrısı çöktü dilime,
dönüştü her bir hecem firaktan bir mühüre

hangi kırmızıya dokunduysam,
parmaklarımın ucunda bir hicran kesiği...

tenimde çoğalır hasret

bu gönül gurbetinde,
canan için canı ateşe atan şifasız bir mahkûmum

kendi canımdan uzak,
yine de vazgeçilmez bir kırmızı
kanar sinemin en derininde

sesimde düğümlenirken hevesim,
varsın siyahın asil gölgesi sarsın
bu yorgun canımı,

bitmeyen bir kıyameti taşırım içimde.