0
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
81
Okunma
Yanıyor ciğer parem,
Ne yana dönsem hazan…
Rüzgâr bile kırık artık,
Savuruyor içimi usul usul.
Sonbahar yaprakları gibi
Dökülür içim avuçlarıma,
Tutmak isterim kendimi
Ama ben bile kalamam bende.
Ay…
Yakamozunu saklar oldu,
Sensiz bu hayatta
Işık bile eksik doğuyor gecelere.
Bir sessizlik çöker sokaklara,
Adını anınca ürperir zaman.
Sanki her şey senden sonra
Biraz daha solgun,
Biraz daha yarım.
Gözlerim yorgun artık,
Beklemekten değil sadece—
Seni düşünmekten
Ve düşünememekten.
İçimde bir mevsim kırıldı,
Ne yaz kalabildi
Ne bahar…
Sadece sararan bir hüzün
Kök saldı kalbime.
Ve ben…
Her geçen gün
Biraz daha eksiliyorum senden,
Biraz daha çoğalıyorum
Yokluğunda.
Çünkü bazı ayrılıklar
Gitmekle bitmez,
Kalmakla derinleşir.
Ve bazı insanlar
Bir ömre değil,
Bir yangına dönüşür içimizde…
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
