2
Yorum
7
Beğeni
5,0
Puan
181
Okunma
“Toprağın Sessiz Çığlığı”
Bir sabah değil,
Bir millet uyandı o gün…
Toprak titredi,
Gökyüzü sustu,
Deniz bile çekildi saygıyla.
Genç omuzlarda
Bir vatan taşınıyordu,
Henüz bıyığı terlememiş çocuklar
Ölüme “emret” diyordu.
Bir annenin duası
Siperlere düşüyordu,
Bir babanın suskunluğu
Mermilerden ağırdı.
Ve bir bayrak…
Rüzgâr değil,
Şehitlerin son nefesiyle dalgalanıyordu.
Toprak kırmızıydı o gün,
Ama kan değildi sadece;
Bir milletin onuru akıyordu damarlarından.
Kimdi o yürüyen?
Bir asker mi, bir çocuk mu?
Yoksa tarihin kendisi mi
Sırtına kefenini almış?
Çanakkale…
Adını söyleyince bile
Bir düğüm olur insanın boğazında.
Çünkü orada
Sadece savaş olmadı;
Bir millet
Kendini yeniden yazdı.
5.0
100% (3)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz