Yazıyorum;
çünkü susmak da bir iddia oldu bu çağda.
Herkes konuşuyor,
kelimeler bozuk para gibi şıngırdıyor ceplerde,
değerini yitirmiş her hece,
harcanmış her ses.
Yazıyorum;
çünkü şiir bir afiş değil,
bir sahne ışığı hiç değil.
Şiir, gecenin omzuna baş koyup
sabahı beklemektir sessizce.
Yazıyorum;
çünkü kelime, emek ister.
Çamura basmadan çiçek anlatılmaz,
acıya dokunmadan merhem bulunmaz.
Şiir, kirlenmeden arınma sanatı değildir;
önce kirlenir,
sonra temizlenir insan.
Yazıyorum;
herkes şair dediğinde kendine,
şiir yetim kaldı biraz.
Babası alkış, anası heves oldu.
Oysa şiir;
terbiye ister,
ter ister,
beklemek ister.
Yazıyorum;
bir mısra kurmak
bir dağ taşımak gibidir omuzda.
Herkes yük sanır,
usta denge bilir.
Biri gösterir,
öteki taşır.
Yazıyorum;
çünkü kelime nankördür.
Yanlış yere koyarsan
seni rezil eder.
Doğru yere koyarsan
asırlarca taşır adını.
Yazıyorum;
çünkü şiir süs değildir.
Takı gibi takılmaz cümleye.
Şiir yaradır,
üstü örtülmez.
Şiir sızıntıdır,
durmaz.
Yazıyorum;
benzetme diye parfüm sıkılmış cümlelere inat,
imgesi plastik, duygusu sentetik dizelere karşı.
Şiir fabrika işi olmaz,
seri üretim kaldırmaz.
Yazıyorum;
çünkü ölçü bir pranga değil,
disiplindir.
Serbestlik başıboşluk sanılmasın,
en ağır zincir bazen ölçüsüzlüktür.
Yazıyorum;
çünkü kelimeye hürmet kalmadı.
Herkes bağırıyor,
kimse dinlemiyor.
Oysa şiir
dinleyen içindir,
bağıran için değil.
Yazıyorum;
çünkü acıyı yaşamak yerine
pozunu paylaşan bir çağdayız.
Şiir filtre sevmez,
çıplak gerçeği ister.
Yazıyorum;
bir dizeyi hak etmek için
bin dize çöpe atılır.
Usta olan bilir:
yazmak kadar
silmek de sanattır.
Yazıyorum;
çünkü şiir aynadır.
Bakmaya cesaret edemeyen
ayna kırar.
Kırık aynada kendini güzel sanır.
Yazıyorum;
herkes zirveye koşarken
temeli unuttu diye.
Oysa şiir
toprakla başlar,
kök salmadan yükselmez.
Yazıyorum;
şöhret geçicidir,
şiir kalıcı.
Bugün alkışlanan
yarın unutulur,
ama hak edilmiş bir mısra
zamana kafa tutar.
Yazıyorum;
çünkü şiir
benim değil.
Benden önce vardı,
benden sonra da olacak.
Ben sadece
ona layık olmaya çalışan
bir yolcuyum.
Ve diyorum ki:
her yazan şair olmaz,
ama her şair
önce susmayı öğrenir.
Bırak da;
şiir,
yükünü taşıyabilecek
ellerde kalsın.

Kadir TURGUT