Zira birikmiş bir sarnıç,
Gözlerindeki közden gömlekleri söküyorum.
Serçe sağanağı,
metruk kurnada sesinin mecrasına sızıyor.
Tek bir kelâm-ı şerhayla
Taşmak var bu mir’atta;
Ruhun gizine akıyorum,
Daha da ötelere...
O mühürlü sabırda
Çatlayan bir sükût,
Ufkumda dağılan nar kızılı.
​


Ruhay sızıyor uykusundan atların,
eyerinde ağrılı bir rüya,
Kirpiklerini ayın öte yüzüne takıyorum.
​


Doğmak,
Oysa doğmak
Dilimin ucunda sarkan sabaha



​
Dili sökülmüş bir ç’an,
Gölgesini arayan çıplak kuyu;
Sonsuzluğun öksüz koyuna ilmikliyim.
Asrın buzdan dişlerine değerken tenim,
Avucumda saklı bir şems.
​


Ardından yontulmuş gölgeler,
Bakışları lâl bir uçurum...
Gür yakarışların kutsal nidaları,
Birer heykel.
Bakıyorlar;
Kanat seslerine inat.
​

Müsaade edin.

İçrek.

Çekilsin sularını kurutan her nefes.

​

Kuş tüyü hayallerin imbiği,
Zelzele kopuyor kırıntılardan;
Ki serpilmek bir ihtimalle,
Uçsuz bucaksız...

​
Güneşin çığlığını attığı vakur zirvelere,
karlı sessizliğe kalalım



....