Keşke biraz daha erken yazsaydın
Yüreğimi sözcüklerin den alıp kalbine asaydın
Beni gülüşlerin de katledip
Mezarımı mezarın la iç içe kaz saydın

Sadece ve sadece susuyorum
O mağrur gözlerine bakıp bakıp
İçten içe kan kusuyorum
Nedeni yaralarıma tuz basıyorum

Sana ne küsum nede dargınım
Çok özlemiştim muhabbetini
Mektupsuz bıraktığın için
Beklemekten yorgun kalpten kırgın ım



Biliyorum sen kendini hiç iyi hissetmiyor sun
Nefesini sayı ile vermiş yaradan
O yüzden fazla tüketmiyorsun
Hangi sebepten bu garibi çok bekletiyorsun

Bazı edep yoksulları var
Şiiri me olumsuz yorum yapar
Bir profilime baksın bir de şiirime
Ben razıyım kusup içtiğim zehiri me

Bir de baktım sayfana
Cevap verme gereği
Duymadım sana yorumunu sildim
Belki düşünüp kendini uydurur sun
İnsana

18/01/2026/
Gaziemir İzmir Vodafone



NOT
Kusurum varsa af ola... Ben hayatımda okul yüzü görmedim; ne kalemi kâğıdı kuralıyla tutmayı bilirim, ne de noktanın, virgülün yerini... Benim okulum hayat, öğretmenim ise yaşadıklarımdır.
Şunu unutmayın ki; kalem tutmayı bilmemek ayıp değil, gönül kırmayı marifet saymak ayıptır. Yazımda kural hatası arayanlar, önce kendi üsluplarındaki edep hatasına baksınlar. Eleştiriye kapım sonuna kadar açık, ama edebiyle gelene canım feda. Edebi olmayanın ise sözü sadece kendi boşluğunu doldurur.
Kâğıttaki hatayı silgi siler ama gönüldeki yarayı hiçbir imla kuralı düzeltemez.
Selam ve sevgilerimle