1
Yorum
7
Beğeni
5,0
Puan
95
Okunma
Kına
Avucumda yanan bir sessizliktir kına,
Ne tam sevinçtir ne de tam veda.
Bir gecelik gülümsemeye
Ömürlük bir iz bırakır.
Annenin titreyen duası vardır renginde,
Gelin teli kadar ince bir kader.
Yakıldıkça koyulaşır,
Susuldukça konuşur.
Kına, ateşle sabrın evliliğidir,
Acıtmadan öğretir beklemeyi.
Bir elden ötekine geçerken
Gençliği bırakır kapı eşiğine.
Sabah olunca
Neşesi silinir geceden,
Ama avuç içindeki o kızıllık
“Geçtin buradan” der hayata.
5.0
100% (4)
Cevap Yaz