“İlk açan çiçeğin rengini anlatamadım
Yolculuk bitmeyen bir döngüydü.”

Şiirin kalbi gül olsun..

Kutlarım

Sevgiyle kalın🌺


C.Mıhcı tarafından 23.3.2025 23:31:36 zamanında düzenlenmiştir.

Ey Gök, Sırlarını Sakla!
Bir an için, sen de düşe dal,
Hükmeden zamanın ötesine var,
Ve kaybolan izleri suskun yıldızlar alır.

Bir yankıdır duyduğumuz, adını bile bilmediğimiz,
İçimizdeki kural tanımaz fırtına,
Her bir adımdan sonra, ardında izler bırakır,
Ve her izde, başka bir göğün yankısı,
Kimse bilmese de, yıldızlar biliyor...

Geçmişin göğsünde, yankı olan bir çığlık,
Ve gözlerimizde kaybolan umutlar...
Bir kez daha söylesem de, sen duymasan da,
Gök ve zaman, birleşir bir sonsuzlukta.

Benim için bu şiir, bir yolda kaybolmuş bir yolcunun izlediği yolun şarkısı, kayıp ve buluşmanın arası. Düşler, zamanın ötesinde, adeta bir merdiven gibi ilerliyor ve her basamağında yeni bir renk, yeni bir anlam doğuyor. İçtenlikle söyleyebilirim ki, bu şiir sadece bir anlatım değil, bir hissiyatın, bir arayışın şiiridir. O kadar derin ve zarif ki, her okuduğumda başka bir dünyaya kapı aralıyor. Gerçekten çok özel bir iş çıkarmışsın!

Gökten düşen çocuk,

Sıradan dünyanın dışından gelen,
farklı bir gerçekliğe ait bir varlık olsa gerek.

Onun gelişi, genellikle bir değişimin
bir dönüşümün veya bir uyanışın habercisi olabilir mi acaba.

Bu çocu, bazen bir melek,
bazen bir yıldız tozu,
bazen de bilinmeyen bir âlemin kapısını aralayan bir anahtar olarak karşımıza çıkar mı acaba.

Gökten düşen bu çocuk dünyaya yabancıdır.
Onun gözlerinde sıradan insanların göremediği bir şeyler vardır mutlaka.

O, zamanın ve mekânın ötesinden gelen insanlara unuttukları bir şeyi hatırlatmaya gelen bir elçidir belki de.

O çocuk,
bilinçaltımızın derinliklerinde saklı kalmış, unutulmuş parçalarımızı temsil edern bir figürdü belki de.
Onunla karşılaşmak, kendimizle yüzleşmek, içimizdeki yabancıyı tanımak anlamına geliyor olabilir diye düşündürdü.
Bu karşılaşma, bazen acı verici, bazen de aydınlatıcıdır kim bilebilir ki.

Bu çocuk belki de içimizdeki masumiyetin, hayallerimizin, özgürlüğümüzün bir temsilidir.

Gözlerimi kapattığımda, kendimi sonsuz bir boşlukta yıldızların arasında salınırken buluyorum.
Ay, benim oyuncağım, bulutlar ise salıncağım. Zamanın iplikleri, beni farklı âlemlere taşıyor. Her dönüşte, yeni bir dünya, yeni bir macera başlıyor.


Eyvallah şiirdaşa.
🙏