![]() Kalabalık Bir Şehrin Egzoz Kokan Aşkınazaman iyi beslememişti an’ı tembellik yapmıştı sıska yüreğiyle sorumluluğunun dörtte dördünün bir fazlasını düşlerin gerçekle savaşındaki yenilgisinin sökülmüş onuruna yüklemişti onursuzluk durmadan tembellik damıtıyordu anıların gizli yaralarından buz tutmuş damlarına çocuklar avuç açmıştı hiroşimanın şeker yağan göğüne göğünden şeker yağan hiroşima yerden uzuvlar topluyordu mavinin kanadı buz yanığı griye bulanmıştı kar taneleri ipek günlüklerin arasında çukur çukur rengarenk gözler açmıştı yaşanmışlıkların ucundaki süngü konumumu şaşırmadan gelip buluyordu her defasında her defasında alnımın çatına bin küfür silah çatıyordu kalabalık bir şehrin egzoz kokan aşkına gökdelenlerce kirlenmek yakışıyordu yine de narlar olunca gel incirin hatırını s’ele vermeden gelişin her mevsim güzel yine de narlar olunca silahlar ölünce gel |
Tebrikler derinliği sorgusu insanı acısı kalbinde umudu ellerindeydi şiir