12
Yorum
52
Beğeni
0,0
Puan
1262
Okunma


"Sensiz ellerim üşür içerimde kar yağar"
salıncakta unutmuş korumayı İffetini
ki sallantıda bir şehir
beyazlar içinde teslimiyeti kucaklarken
tensel rivayetlerin hışmına uğramakta
azad etmenin fikri
doyduğum koynuna sokulduğum şehrin
en masum günahkarı kadar
acem’i şallarımı örtüyorum
günahın en işlek caddesine
tanrım kaçıncı ağrın sancındım
öylece fırlattığın karanlığınla birlikte
şu feri gitmiş dünyaya
her elin kendi açtığı çukuruna
gül bahçemin kuyu’su boğuldu
çatlamış toprağında biten
ayrık otu kurudu
tenim çukurovada yaz yorgunu
ellerime değen pamuklar
günahını aklıyor kuşların bir bir
geceden topladığım sarhoş naraları
zorbalanan ahlak
ölüye yatmış güvenlik çemberleri
ne zaman kutsadınız
kelepçelerinize yakıştırdığınız
üveyik kanatlarını...
Edebiyat Defteri Ailesine teşekkürler.
Selam ve sevgilerimle.
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.