Binbir düşünce beynime
Çaresizlikle boğuşmak yıprattı beni
Ak düştü ssçlarıma,içim acılarla doldu
Yüreğim yaralı,vurgun yedi
Umarsız olmaya çalışıyorum ama olmuyor

Dal gibi kopardın hayırsız sevgimi yüreğimden
Figan düştü denizlerime,damarımda kanım çekildi
Biliyorum zaman duracak bir gün ansızın
Sensiz seyrettiğim ufuklarda son bulacak hüzünlerim
Hani bizim için ışık umut,umutsa hayat demekti
Şimdi ben mi o ışığı yitirdim, yoksa o ışık mı beni

Hep geçmişe bir özlem duygusu büyüdü içimde
Her gelen gönlümün sayfasına sevda resmi çizdi
Dert sardı bedenimi,ateş düştü ocağıma dağ gibi
Yine de umutlarımı yitirmedim yollara düştüm
Kulaklarımı tıkadım söylenen her şeye
Hakaretlere maruz kaldım
Sen yüreğimdeki yangını,gözlerimdeki yaşları
silmedin

Bu sevdayı alıp gitme sakın benden
İçimdeki açan gülümü soldurma
Acıları yükleyip sırtıma yollara düşürme
Öksüz kalır içimde ki sevgilerim
Saçlarımı uçuran seher yeli esmez
İçimdeki sevgi trenim devrilir
Kar yağar istasyonlarıma üşürüm
Biliyorsun en çok ellerini özlerim

Aşk,sadece acı çekmekten ibaret değildir
Sevmektir, karşılığı Sevilmektir
Karanlığa direnen bir mum gibi erimektir
Bazen kıymetli olur gecenin karanlığı
Gerçekle yüzleşip korkularını yendiğinde
Güçlü atarsın zafer çığlıklarını
Gecenin ardı sabaha varıyorsa
Bulutların ardından güneş doğuyorsa
Eğer ki karanlıkta yolunu bulmak istiyorsan
Sevdalının kalbini çalıp yıldızı olmayı bileceksin
YEŞİLIRMAK