Yoklukla açtık gözümüzü, bir kuru ekmek davasına
Yine de sitem etmedik, sığındık Mevla’nın rızasına
Bulgur kokan sofralarda tanıdık biz hayatı
Çocukluk nedir bilmedik, tarlalarda tükettik heyhatı

Okul yolu bize uzaktı, kara tahtaya hasret kaldık
Kaderin sert rüzgârında, daha çocukken yaşlandık
Anladık ki bu dünya, saltanatı olanın hanesiymiş
Meğer saadet dediğin, sadece zenginin bahanesiymiş

Bir sevdaya düştü gönlüm, ismi bende saklı bir yara
Felek onu da çok gördü, çekti bizi yine dara
Ey dünya! Bir canım kaldı, alsan da artık gam yemem
Gidişine üzülüp de, arkandan "eyvallah" demem

Görmedin içimdeki dağı, sığdıramadın beni kalbine
Sildin tüm cümlelerden, attın beni yabancı eline
Hani o iki kelime var ya, senin için bir oyun olan
Benim ömrümü bitiren, senin dilinde koca bir yalan

"Seni seviyorum" derken ben, sen gülüp de geçtin
Ben yoluna ölürken, sen sefasını sürmeyi seçtin
Yine de son sözüm olsun, her şeye rağmen o hece
Benimki yüce bir dağdı, seninki ise simsiyah bir gece

YEŞİLIRMAK