Sustum, bin yara bere içinde vakur durdum
Sırrımı deşenlere korkumdan yalanlar vurdum
Seni benden çalar, seni günahkar bilirler diye
Acımın failini kalbimde mühürlü tuttum

Meğer aşk dedikleri, ızdırabın özüymüş
Seni sevmek, yüreğin kanayan gözüymüş
Şimdi kaderin elinde savrulan bir yaprağız
Fırtınada savrulmuş, kimsesiz bir toprağız

Neden bırakıyoruz aşkı kurak ayrılığa?
Neden mahkûm ediyoruz bizi bu karanlığa?
Gidiyorsun, adımların yüreğimde bin yarık
Söyle, sensiz bu can hangi omuzda artık?​

Sen gidersen isyanım göklere ihtilal olur
Bir serçenin kanadında ölüm bana can olur
Sokaklara hasretini, boşluğa adını kazırım
Ben her gördüğüm gölgede seni arar, bakarım

Üşür ellerim yokluğunda, nefes ağır gelir, Gideceksen vur beni; ölüm, gidişinden yeğdir.
Gönül bir kez sevmiş, zincirlidir adına, Hükmedemem ruhumun o en tenha tadına

Alnıma yazmış seni Yaradan, kaçışın niye?
Bakışların "sev" derken, bu feryadın kime?
Gözlerin yalan söylemez, kendini kandırma
Bu can sana esirdir, beni sensiz yandırma

Şimdi bir gidiş var arkanda; izleri silinmeyen
Yarım kalmış hayaller, şifası bilinmeyen...
Bir sevdalı kaldı burada, sevdası mülteci
Bir gönül var bende; dermanı yok, her gün ezici.

YEŞİLIRMAK