Sensiz tek bir saat geçmezken
Aklımın puslu ovalarında
Hiç aklına gelmemekten korkuyorum
Belki sevgilim olurdun
Bir iyilik yapıp, karanlık geceye ışık olurdun
Güneşi kıskandıran saçlarınla
Belki gözlerime bakardın, ben dayanamazdım o bakışlara

İnan ki unutulmayacak ilk bakışmamız..
İşte o anda dayanamadım, kör oldum aşkına
Belki sevgilim olurdun, omzunu koyduğunda omzuma
Ne önemi var dünyada kopsa kıyamet
Kalbimi böylesine aşkla yaktığına göre Tanrı’nın bir planı varmış demek.

​
Zaman bir kuyu gibi çeker içine beni
Gece çökünce sessizlik büyür odamda
Sokak lambaları fısıldar adını birden
Sanki bir fırtına kopar içimdeki dünyada
Bir gölge gibi peşinden koşarım hayalinin
Belki tutarım elini, belki yine yorulurum
Ama senin olmadığın bir tek anda bile
Ben kendi sessizliğimde kaybolurum.

​
Saçlarının kokusu rüzgâra karışsa hani
Bütün mevsimler tek bir güne sığar mı?
Söyle, gökyüzü sensiz bu kadar mavi kalır mı
Gözlerin gözlerime dokunmadan geçen günde
Aklımın ovaları sisli, yollarım taşlı
Yine de adın düşünce dilime
Dünyanın bütün dertleri unutulur bir anda
Bir umut filizlenir bu yorgun yüreğimde.


Belki bir sokak başında rastlarım sana
Belki de bir yağmur yağar, aynı şemsiyeye sığınırız
Aramızdaki o suskunluk konuşur bizim yerimize
Sözlerin bittiği yerde biz başlarız
Bir kıvılcım çakar bakışlarından içime
Bütün soğuk geceler bir anda ısınır
Korkularım silinir o tatlı tebessümünle
Ruhum senin varlığınla yeniden doğar
​

Korkarım bazen, evet, unutulmaktan
Kalbinde küçücük bir yerim bile olmamasından
Adımı ansan bir kez, içimden kuşlar havalanır
Kurtulurum bu dipsiz, bu karanlık kuyudan
Bütün dertler hafifler sen yanımda olunca
Zaman durur, saatler işlemez olur
Gözlerinin içinde kaybolduğum o an
Evrenin en büyük sırrı çözülmüş olur.

​
Bir çocuğun masumiyetiyle sevdim seni
Çıkarsız, hesapsız, öylece ve derinden
Bir tebessümün yetti bütün ömrümü aydınlatmaya
Kopardın beni dünyevi dertlerin elinden
Kıyamet kopsa ne çıkar diyorum ya hani
Sen varsan her yangın bir bahar bahçesidir
Gözlerinin ateşiyle yanan bu yürek
Artık senden başkasına köle değildir.


Rüzgâr estiğinde saçların dalgalanır ya
İşte o an güneş utanır kendi ışığından
Karanlık geceme düşen en güzel aydınlıksın
Ayrılmam bir adım bile senin yolundan
Belki de kaderimiz çoktan yazılmıştır gökte
Tanrı bu aşkı boşuna vermedi bana
Her nefesimde senin adını anmak için
Ömrümü adadım ben bu sevdadan yana.


Omzun omzuma değse bir anlığına
Unuturum kim olduğumu, nereden geldiğimi
Dünya bir yana çekilir, biz kalırız ortada
Anlarsın o zaman seni nasıl sevdiğimi
Bir bakışınla yıkılır içimdeki duvarlar
Aşkınla yeniden inşa olur bu şehir
Seninle geçen her dakika bir ömre bedel
Sensiz geçen her an ise zehir mi zehir
​

Sisli ovalarda gezinen yalnız bir yolcuyum
Pusulam sen, menzilim senin kalbin
Ne kadar uzak olsan da bir adım kadar yakınsın
Çünkü içimde atıyor her bir nabzın
Hiç aklına gelmemek en büyük korkumdu ama
Artık biliyorum, bu sevda boşuna değil
Kaderin çizgisi elbet buluşturacak bizi
Bu gönül senden başkasına eğilmez, eğil


Son sözüm olsun bu geceye, bu yalnızlığa
Ben seni bir günlük değil, ömürlük sevdim
Karanlığıma ışık, ruhuma nefes oldun
Ben bütün geleceğimi senin ellerine verdim
Tanrı’nın planıymış bu kalbimdeki yangın
Yanmak bile güzelmiş senin uğruna
Kör oldum aşkınla, varsın görmesin gözüm
Yeter ki sen çık bu yolun sonuna
YEŞİLIRMAK