Yüreğimde eksilmedi sevgin
Yine anılarda seninle yaşayacağım
Sen görme istersen yürek yangınlarımı
Duyma nasıl yaşadığımı
Ben senin için şiirler yazarken
Beni unutmanın acı ironisiyle
Çarpışınca hisseti yüreğim
Yaşamdan çalmanın telafi edilemez burukluğunu

Yine o günlere dönme şansın olsaydı
Yine öyle hoyrat davranırmıydın yüreğime
Atarmıydın yokluğunun açtığı dipsiz karanlığa
Başka türlü olma hevesi mi sardı bedenini…
Sen hiç beni tanıma olgunluğuna erişmedin
Bütün arzularını,yaşadığını söyleyen sendin
Hiç olmayan,olmayacak sevgili
Senin de korkak olduğunu anladım
Yüreğimdeki varlığından şüphemi duydun

Nerede kaldı ağzından dökülen o sözler
Hani biz hiç üzülmeyecektik yaşlanmayacaktık
Mümkünse hayat bize ayak uyduracaktı
Hep sonsuza dek sevip sevilecektik
Sen yine hiç sevmemiş gibi görün
Bir düşüncem yok senden başka
Hiç bir şey için kararsız olmak ne acı
Bundan sonra sevmenin, sevilmenin
Yüreğimde ki ölçüsü değişecek

Suya yazılan,tutulamayan sözlerin
Söylenen yalanların
Lüzumsuz itirafların, acımasız kandırmaların
Çamursu tortusu yerini bir hiçliğe bıraktı
Unutma,ben aşkı başkasında aramayacağım
Yeniden kendimi keşfetmeye çalışacağım
Aramızdaki ‘kara delik
Duygularını ifade edemeyişinden değil
Zihnine ulaşmanın imkansızlığında büyüdü
Senin gibi hissetmek istedim
Hafızamı gıdıklayan ayrılık melodisini
Zor olsa da anlattım yüreğime
İçimde ki bu acı hiç geçmedi,geçmeyecek
YEŞİLIRMAK