o dedi-ğodular, nizeler, gavgalar,
entirikalar, menevreler,
al taka ver külahlar
ka-ta-kulliler, ketempereler
abidikler-gubidikler,
kim garıyı boşacak da hankı garıyı alcak
sanısın adam garabatak
belli deği(l) nerden batçak,
nerden deberip çıkcak
kendini çapanoğlu sanıyoru dangalak
gülelek, dürtelek, söğelek-siğelek
ıccık da hayalladığımı sezelek
her daşın altından çıkıyoru mubarek
evel Allah her işin içinde barnağı var boba
şaşar galı(r)sın valla!
meğrem neyimiş senin Kör Irza
..
goca köyde
aşna-fişne olmayan ev galmadı
kimin elin kimin debinde
gatliken belli deği(l)
taha neler neler,
bereket versin, yalınız ki,
kuytuya çekildim bekleyon
bizim hısım akrabaların gıranına gadak varıyo
tö(v)be Allah bi adım taha atmayo,
“hıhn geliyor, bizim hıyarağası
hinci yaş tahtaya yan basdı” deyon
narasın, ani bi menevre
mümkün deği(l) o dallara basmayo
herifçioğlu anasının gözü
nuh deyoru da; peygamber demeyoru dürzü,
gavırın en öğnde ğedeni
“gafasının işinde kırk dilki
kuyrukları birbirine dokunmayoru”
“bin goyunnu kürdo(ğ)lu”..,
anna vallaha billaha
sen neyimişsin be! Kürd Irza!
..
yetmeeez! “anan höyle namıslı
boban böyle erdem sa(hi)bısı
var mı senin anan-boban gibisi deyip
gapadıyo gutuyu ne deyceğmi bilip
oyusa anam neyise hadi
emme bobam aykırı, nakıs, geçimsiz,
gayfa-paca bilmez, mencilissiz
dikguyruğun tekiydi!
onun eşşeğe nası(l) yük yükleğini
nası(l) acamı öküz öğretdiğini
eyneli çıkmadan değil ekmek
su içirmediğini
öyün vahtı evde olmayana
çomaç bile yedirmediğini
herkes bilirdi
goyuna ğederdi
zıyana girmeye ğakana daşı atdımıydı
hayvanın neresine ğelirse ğelsin
goçumuş, guzuymuş düşünmezdi
mehremet etmezdi
köydeki herkes bilirdi
okarda Allah bilip duru(r)
Alla(hı)n bildiğini guldan mı saklayan hinci
emme Irza emmi o dallara basmayoru
dayıma uyanık herifcio(ğ)lu
adam yaşa basarmı boba
özel bi adamımış bu Irza
.
valla hunun hurda boynunu gır, gebersin
bi gırana çukura sürüyvü
kim vurduya getsin
..ına godumun döyüsü
kim araycak, kim sorcak bunu emme
gel velakin… okarda Allah var,
insan Canabı Allah’dan korkuyo neyeyse
ganundan filen gorkmayo o ğadar
vizdanıın sızlamaycak iştehe
emme neyise..
gır boynunu at hora
emme Allahın sevdiği gulumuş Irza
..
len “ataş olsa cürümü ğadar yer yakmaz”
bu mülevves bi de boyuna-bosuna bakmaz
ele .mına godumun döyüsü ele
iyi de!
bu adam bi başka köyden gelmiş,
bizim köyde eşi-dosdu,
hısımı akrabası olmayan biriymiş
bu adam bunnarı nerden duyuyoru
nası(l) uyduruyoru,
ırabıtasına, usdurubuna
akıl yetirişine şaş valla
kerameti kendinden menkül Irza
..
ben bilmen Kör Irza kimin nesi,
neyin fesi,
pekey de sen nerden biliyorun
ben kimin nesiyin,
mefrat bişiy valla
“anam avradım ossun”
aradan bunca zaman geldi ğeşdi
bu işin sırrının çözemedim hâlâ
kimi bilir tanır,
kiminen tanışır,
kiminen oturu(r) ğakar gonuşur
da meşveret eder,
annar dinner
ondan sonura çoğu geceler
uyku dünek dutmaz valla
sırf bu götden bacaklıdan ötürü
pirincin daşını ayıtlayaman bi türlü
hafsalam almaz
uykum gaşmasa gatil olurun ürüyamda
kimsesiz, çaresiz, gariban Kör Irza..
.