sağır dudaklarımın rüzgar atları
ayaklarımın yağmur koşusunda
kamçılı gece..
karanlığın uzun soluklu yağması
sis kanatları...



ay perçemli alnımın silinen yolları
bildim çoktandır hasrete katlandığım yokluğu
duymuş olmalılar beni
severek başlanılan ölümsüz durakları
en bilinmiş kelimelerle kalksam buradan
yüreğime sokulan ırmak nabzıyla
imgeleri arşınlasam
yeniden beyaz çehreyle ölsem





sevda ve cehennem arası hüzünle düşürüyorum
herşeyi ve lambaları
yangın ıslatan dilime..
gözlerimde uyku azığının dalgın resimleri
kader kuytusuna dağ bırakan
gövdemin yarası
kör bir sayıklamada günlerin saçı
ürperen sahiller gibi kendimden taşıyorum
karanlığa gül açan suların
sonsuz ışığında intiharlar
ruhumun gece büyümesi yalnızlığı
düş yapraklarıyla dağılır


çocukluğumun uçurtma arayan baharı
ay karışıyor alnıma
dizelerim kanıyor
yüzüme sığınırken hayat


...