4
Yorum
28
Beğeni
5,0
Puan
928
Okunma
azalan elma ağaçları
güz söylencesi
ben biraz evde yokluğun
geriye kalanı...
yalnızlığın kar gözüyle
öyle günlere mekik dokudu sis sarılmalar
eksildi bahar
soneli usanışın çıplak saatine
ben biraz kendime göç buluşmanın
yeryüzü payı..
bir siyah ki gözlerimin mavisine ağaçta yaprak
düşecek ölüm ömrümden
büzülen kuşlar çözülecek
hakedilmiş kıyıların deniz pileli yüzüne/
yüzüm ki bulup kaybettiğim apansız ayaklanma
ıssızlığın doruklarında solgun duraklar
titrek tül aydınlığı
ayaklarım rüzgar gövdesinde
dikenli hüzün
zamanın kendine küçülen ırmağı
ölsem çok
sussam az
gecenin ebruli yakasında intihar iplikleri
bana bir söz doğur
kırılırsa durduğum yere ayna
bir çocuk çığlığı basar sandalyeleri
ağzımda gül kırılır
....
5.0
100% (16)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz