1
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
1418
Okunma
Ne zaman düşsem bir aşka
Olurum kahrına ehil
Ah budala yüreğim
Acısına bilge
Aşkına cahil
Beceremem konuşmayı bilirsin
Sesim boğazımda
Boğulur kalır
Gitme diyemeyişim
Boğulan sesime dâhil.
Bir tutam nefes gibidir aşk
Almazsan ölürsün
Alırsan o ölür
Bir bardak çay misali
İçmezsen soğur
İçersen bitirirsin
Geriye boş bardak kalır
Kırılır da yüreğimi dolanır.
Göğü tarumar eder kederli bakışlarım
Yıldızlar dağılır
Ay kara bir bulut arar
Susarım
Söyleyemem
Dilim ağzımda kül olur
Niyetlenmişsen yolmaya bir kere
Çınar iken tutar kalbim gül olur.
Yıkılmış bir duvarım ben
Geçer gidersin üstümden
Ayağının izi bile kalmaz yazık gövdemde
Sesim dilime mahpus
Dur diyemem ardından
Akar gidersin ömrümden sel gibi
Kalırım bu aşkın atölyesinde
Yarım bırakılmış
Bir heykel gibi.
Barış Çelimli
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz