Farkında olan bakışa düşmüşse bir iz, dilden ve hâlden anlayan olarak kendini farklı ifade eder.

Her ayrıntıya inebilmek de gayrete aşıktır.

Şiire yüreğinize tebriklerimle sevgiler.

Bismillah..

Farkındayız! ..

Kelimelere üflediği duyguyla onları mecnuna çeviren kalemin farkındalığından..

Duygusal bir tutuşmanın uyandırdığı kıvılcımlarından,
İçli bir kaynaşmanın şarkı söyleyen ruhundan..

Eşyayı ve yaşamı böylesine entellektüel bir göz ucuyla, şiirsellik kuramını soyutlanmış bir güzelliğe eviren şaiirin şiirindeki etkiden..
Bir çekim kuvvetinden.

İmgeler/ tasvirler nasıl bir düşünceyle senkronize edildiyse eğer!
Bu farkındalığı anlamamak mümkün müdür ey şaire!


Bu sadece duygu, ilham ve olağan üstü bir şiir bilgisisiyle olacak şeyler değildir herhalde.


Şapkayı çıkarıp düşünmek,
Bu şairi iyi anlamak gerek..

Daha önce de söylemişimdir bir şiirinde.
Şiir kendisi için bir araç değil, adeta bir yaşam modülü,
bir hayâl ülkesi, bir paradoks, bir sır sandığı..
Eee doğal olarak da düşünmeden edemiyor insan.

Düşünüyorum ..
O halde yok olmak
Yokluğun içinde de var olmak gerek..
diye düşünüyorum.


Tesbih çiçekleri kokusunu taşımış kelimelere.
O kendine has aromasıyla
Narkozsuz, neştersiz kalp ameliyatı yaparak insanın damarına damarına duygu pompalıyor..


Ruh teli böyle mi titrer insanın!
Billurlamayla dolu bilimum renkler
Bilimum güzellikler..

Hayat dediğimiz şey o kadar derin ki şiirler de olmasa o karanlığın içine hapsolup yok olup silineceğiz.
Yoksa nasıl dinsin ölümcül ağrılar
Yoksa nasıl boy verir fidanlar, kırık bir aynanın hiçliği doğuran yüzünde.


İnsan kaç kere şiirlerinir bu şiire.
Üstümüz başımız şiir lekesinden geçilmiyor.
Üstümüzde maviyi soluyan kuşlar
Karşımızda dili sürçen portreler..
İçimizde bir dağın karanlığı, bir nehrin folklorik sesler korosu.


Farkındayız elbette
Bi haber değiliz çünkü şiirden.
Anladınız mı şimdi.


Tebessümle hep.