5
Yorum
1
Beğeni
5,0
Puan
1104
Okunma
Gecenin bu saati
Uyumak yerine bana
Şiirler yazdırıyor
Sen uyurken gözlerin.
Bin yıllık bir ağaç gibi
Yüreğime kök salan
ellerinin sıcağı,
Hâlâ korur yüzümü
Ankara ayazından.
Sesinin rüzgarında
Dağılırdı kül dilim
Yel alır götürürdü
Bütün kelimeleri
İkisi ağır gelir
Düşerdi önümüze
"Seni seviyorum" deyip
Uzun uzun susardık.
Sen o kara saçlarını
Ördüğünde iki yana
Dünyanın bütün yolları
O kentte birbirine
Düğümleniyordu sanki
Bana seni sevmekten
Başka yol bırakmadın.
Şimdi penceresinde
Aç bir serçe gibi kaldım
Perdesi hiç açılmayan
O uzak şehirlerin.
Anladım ki seni sevmek
Hiç bitmeyen bir şarkıyı
Usul usul söylemek.
Barış Çelimli
5.0
100% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz