Şiir de bir resim sanatıdır aynı zamanda.

Kimi fırça darbelerine tutunan renklerle, kimi de kelimelerle icra ede sanatını.

Kâh gönüldeki isyânın tutanağı, 
Kâh berrak duyguların sözcüklerle raksıdır şiir. Genel de öyle der ustalar.
.....

Şairimiz yine değişik bir pencereden seyrettiriyor şiirin burçlarını.Anlaşılan o ki aya bakarak demini almış şiir.Gercekten de ay ve yıldızlar geceyi onurlandırdıkları zaman insan zihinini ve yüreğini tutuşturarak sezgilerini harekete geçiririyor.Tam da o esnada ilham dediğimiz şeyler birer birer kıvılcımlanmaya başlıyor ve  "hadi ne duruyorsun" diyerek bizi şiire davet ediyor.

İşte bu kıvılcımlar da kelimeleri bir demirci ustası gibi;
önce eritiyor, sonra soğutuyor sonra da örsüyle döve döve belli bir şekle ve kıvama getirerek gözün okuyabileceği, yüreğin hissedip haz duyacağı bir eser hâline getiriyor.

Yani diyeceğim o ki;

şaiirimiz hayâlinde canlandırdığı duyguları, kendisini de geliştirek, yeni yeni keşfettiği i mgelerle kalıba sokmasını iyi biliyor.Sadece üstü ay çarşafıyla örtülü biraz o kadar.

O da şairimizin kendi yarattığı tarz.
"Başkası olmam, kendim olurum" ilkesine sonuna kadar saygı duymak lazım.


yeni yollara
yeni şiirlere
tebessümle hep

Benden istenen son şans
Göz kapağının altında saklı
Zamanında açabilmişsen gözlerini
Kaçırmamışsan bir küçük damlayla
Milyon tane gün senin

Demiş şiir
Dünden kalmış yarım nefesle.

Sevgiler

Bir ninni sanki bizi cenette eyleyen...
Bütün güzellikleri dilerim versin Yaradan!
Bu ruh aynı şarkıları söyler, güzelliğe yaratılmış...
Çok saygımla.