17
Yorum
47
Beğeni
0,0
Puan
1849
Okunma

şimdi üstünde kalmış ellerimi topluyorum
bakışlar alıyorum karanlık odalardan
kalmasın ruhun en derinindeki iz bile
soyunuksun gün altında şimdi
seni böyle görüyorum
kuşların söylemesine gerek yok
süzgecinden geçtim zamanın
görmemişim yazık ki
penceremin önündeki sisin yarasını
elimin tersini göstermek yeterdi
geceye süpürttürmek ayağının tozunu
göndermek cehenneme
bahar yalancı güller takarken başıma
kendi ıslığımı duymamışım
işaret gönderdiği yerde bir perinin
su içiyorum sanmışım
elime almadan maşrabayı
sokak çeşmesi başında
izin vermişim esmesine kavak yellerinin
geçip gitmemişim geçtiğin yollara tükürerek
saf bir rüzgârın peşinde
yüzüme değen bir damla güneşe
kabul demişim
bilmemişim evrende kaç güneş daha var!
pişmanım
o kadar..
02. 03. 2019 / Nazik Gülünay
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.