![]() BEN YÜRÜYORDUM
düşündüm de şöyle bir
senin hiç yoluna çıkmadılar. ya da çıkamadılar. ayaklarım adımlarken bu koca yolu prangasından kurtulmuş bir deli gibi kaybolmuş umutların esrarengiz bakışlarını saklayan gözlerin darağacında asılı kalmışcasına kimseler görmemiş seni bir ben hariç. gecenin ayazında adımlarken sokakları. yitik bir düşü arayan sen beyaza dönüşen saçların umutsuzluğunda biriken o boş bakışların sebepsiz bekleyişlerden biri gibi susmalarım delidir benim arkadaşlarım duvarlar, sokaklar ve kaldırımlar. şimdi hepsi hükümsüz ve hepsi yargısız infaz kurbanı celladı da ayaklarım atılan her adım bir infazdı kim ne yaşadı kim ne çekiyor muamma gülüşlerimi söndürdüler. çığlıklar peşi peşine şimdi içler acısı bir haldeyiz adımlarım serseri ve istikametsiz. gecenin karanlığında soğuk üşüşürken üstüme siyah ve beyazdı her şey bir tek vurulduğum yer kanıyordu senin geçmediğin o yollarda. yürüyordum.. ben.. |
şimdi içler acısı bir haldeyiz
adımlarım serseri ve istikametsiz.
gecenin karanlığında soğuk üşüşürken üstüme
siyah ve beyazdı her şey
bir tek vurulduğum yer kanıyordu
senin geçmediğin o yollarda.
yürüyordum..
ben..
Hüzünlüydü ama güzeldi KUTLUYORUM şairimi