bir ömürdür bu zulümlerin tanığıyım ben.
bilmese de kimseler mağduruyum ben
daha çok küçük yaşta tanığı oldum yaşananların
sanığıydı babam bir yalan sözün.
ağzına namlu sürülen o sorgunun tanığıyım ben

boğazlar sıkılırken soluksuz kalınca insan
sorulan her soruya zorla cevaplar alınırken
ben şiddete maruz kalıp kan dökenleri gördüm
yalın ayak çırılçıplak soyunanları gördüm.
yazdığım her sözün tanığıyım ben.

hep uzak durdum dokunmadım kimseye
canım yandıkça sövdüm yakanların hepsine.
bir gecemiz karaydı yetmedi hayatımızı kararttılar.
yetmezmiş gibi namussuzluk edip ahlak sattılar.
sokaklarda pazarlık yapanları gördüm.

daha düne kadar oturacak çulları bile yoktu.
şimdilerde yalılara sığmaz oldular.
bilmem nereden akıyor bu çeşmenin suyu
yoksulların cebinden çalanları gördüm.

biz inat edip sustuk edep diyerek
sunulan o dünyalıkları elimizle yitip geçerek.
o arsızların yüzüne bakıp geçerek
dilleriyle şerefsizlik yapanları gördüm.

yalanım yok şahidimdir ulu yaratan
vallahi bunlar hepsi benim yaşadığım hatıram.
ben onların mert olanlarını da gördüm namert olanlarını da.
insanlığı üç paraya satanları gördüm.

bak dün dündür diyenler göçüp gittiler
kadayıfı kızartıp yedirenler de yoklar
beyaz güvercinler uçmuyor artık
türklüğü bayarak yapanlar uçmağa vardı
türk yurdunda ne mutlu türküm denemiyor artık.
*
Mehmet Demir
27.07.2022 Ankara