Sen yanımın yanına koyduğumda kendimi..değiştim
Hasret ateşinden sevda dilini çala çala...


Yakınlaştıkça bütün bitkiler ve taşlar kadar her haline
Gözlerine kalbimi içirmekten geçen kitaplar okuyorum
Aklım deniz gibi sarsılırken sayfaların uçuşan kanatlarında
Bir bulut gibi sana inanmaktan geçip
Sise karışıyorum
Yağmur gece ve
Ölülerle..




Bazen
Ay ışığı gibi susan çiçeklerin öfkesini avucuma basıp
Uzaklara düş buğdayları savuruyorum
Kanımla
Canımla
Ve
Atımla..
Ağzı açık kuyuda yüreğimi yıkadıkça su
Kuşlar benimle çöküp oturuyor derine
Ses yankılandıkça sessizliği giyiniyoruz gözlerinin ucuna
Belli ki duyuyor saçlarımı tarayarak güneşe uzatıyorsun
Saatler dar
Ince bir yolda dalgınlığa sığmaz delilik
Kaldırımda boy boy ağaçlar
Hızlı hızlı geçerken sağımdan
Güneşte çözümü mümkün olmayan düğümü
Kayalara nasıl vururum
Bir çocuk titrer mavi kalp içinde


Sonrası
Girdiğim yolda tek başına değilim
Içimdeki sen özlem serptikçe yeşil saksılara
Odamda dumanı tüten sarı sıcak sevdayız
Sen
Ben
Ve biz


Ağacın gölgesinde öpüşen bakışmalar gibi...