onu düşünüyorum eli yüzü belirsiz
savaş sahnesini yarım bırakmış
bir çingene kızının arkasında puslu
yoluna kocaman sapsarı bir ay çıkacağını ummadan
dönsün evinin köşesini


şiirsiz, uyukladığını falan
bütün oyunları arkasına alıp
bir mumun titrek ışığında rengi solgun
şehitlere rahmet dileyerek
yerinden top gücüyle kalktığını


içim rahatlıyor mu böyle
bir haylazın son kırıntısını görerek
yüzüne bir tokat atsın istiyorum hayat
dövsün hatta iyice hırpalayarak
eşek sudan gelene dek
itfaiye indirsin yangın yerinden
kocaman açılmış gözlerle


sevdanın son verileri bu
çöldeki kaktüs nasılsa dondu
umudu tahta göğüslü bir kadın yedi
kiraz ağacından artık haber yok
erikler hapı yuttu
şiir öldü su verirken ağzına
kazan yok mezarını


kimin koynunda uyursa uyusun
bütün şarkılar kendim için
işte bir çizik atıyorum şuraya
geri dönenin.....................


01. 02. 2018 / nazik Gülünay