Dil ucu yağmurları
Düşlerin sırtına yükünü bindirir
Düşer deli aynaya ne yapacağını bilmez düşünceler




Bu telaş
Bekleyenin aşkına
Yıldızlar toplar eteğime
Ay’da doğarım
Tül’ün arkasından gökyüzüdür görünen
Öyle çoğalır ki ince sızı
Gelir yüreğine oturur
Karanlığın ışığı





Odamda göç eden kalabalığın
Bir varmış masallarını yok eder
Avuçlarımdaki ölüm
Özlemek ne demek iyi bilirim
Hep bir korku içinde
Duyularımı gözlerine borçluyum oysa
Nefesimin sıcaklığında saadettir yaşamak
Anlaşılmaz ötekilerin
Kirpiklerinde






Sahi
Şehrin gürültüsü unuttu beni
Herkes öyle ıssız
Şarkılar söylüyorum avazım çıktığı kadar sokaklarda
Kimse duymuyor
Sorma sevincimi
Gölgene uçan çiçekli duvarlar gibi




Insan böyle mi olur tutulduğu zaman sevdaya
Sanki bir ses
Ayakkabılarımın üzerinde
Ki,hiç kimseye benzemiyorum
Gece yarıları
Mutlaka bir başkası bir başkasını öperken
Ben seni...




Aç perdelerini
Hafızımda hala bir mavilik
Saçlarımı tarar gitmeden önceki
Aynı yerde

Günaydın sevgilim
Günaydın yaşamak
Güneşli günle yanyana aşk
Kuyuya baktığımda dibindeki aydınlığı
Görebiliyorsam eğer
Çekip kapıyı gidebilirim
Sonu sana varacak
Kuytularına