ne güzel soluyorsun bahar, gelirken
ılık nefesini içimde duyuyorum
hayata yeni tutunmaya çalışan köpeklerin sokağında
sonra bir deliyle boy ölçüşmeye kalkışanların
aylak turlayışlarında kenti
seçmeye çalışıyorum Atatürk parkında
uç vermiş mi yeşiller erken erken
tomurcuklanmış mı bahar soluğuna aldanıp
evlerin önünde zerdali ağacı


sana mı kanayım bahar, yaşanan acılara mı
gülmeyi unutan dudakların büzülüp durması
düğüm atılmış torba gibi
çevreye saçılmış zehir sözlerin
kapıyı kilitlesen TV’den içeri dalması
sesini ört bas etmek isteyenlerin çoğaltılmış sesleri
geri zekâlı diye haykırması adeta
tekrar tekrar ekranda görüntüleriyle
yeniden doğurtmak istemesi
k’oyunları


erken gelmeye çalışan bahar
filizlenen dallar olsa koynunda
gülerek izlesek açışını her bir çiçeğin
bahar, bahar olsa ne olur, şu sisler kalksa
olduğu gibi görsek herkesi, çıplak
üstündeki kirleri, lekeleriyle tüm
saklıdakiler çıksa ortaya bir
açılsa sandık, sırıtmasa maymun
bütün dişleri dökülse de meydanda
yıkılsa salon
meydan!


ipte yürümek zorunda kalmasa cambaz

02. 03. 2017 / Nazik Gülünay