baykuşlar tünerken yalnızlığıma
ben karanlığı sunarım geceye
ellerim dikenli teli ayrılığın
batarım kendime durmadan
ve soğuk
ve yılgın
ve solgun gülüm
açmam yasak ,belli kaderim
yokluğun tenime
y/azık…




safran olup yürür özlemin içime
zehrim olursun bir vakit
ne zaman sussa bakışların
serilir dünyanın ölüsü önüme
en derin yaralarımsın onulmaz
avcumda gezinirken dilinin açtığı yara
bîtâpmışım ,açmışım sana
birazcık sevgi işte
v/ar mı…?




seni gömdüğüm gök/yüzü
ellerimi çekiyor kendine arzuyla
semâya asılı umutlarım
gözümün bebeğine üşüşmüş bulutlar
her dâim yağmaktalar
gidenden bir daha beklenmez hayır
tanrım!
nice vefâsız aşktan beni
k/ayır…



eylülümsün derbeder
eteklerimde döktüğün yapraklarım
yürüyorum gençliğime
dermân ı yok sevdânın
oluru yok bu tünelden çıkmanın!
bir el bulsam diyorum
tutsa beni sıkıca
……………..
yok ,yok!
ne zaman yaklaşsam birine
geri dönüyorum senle kırılan yerlerime
umudum bana
t/uzak…



seninle başladı tüm günahlar
yasak elmamsın!
Zemheride çıplak kaldım teninle
ne zaman düşünsem şimdi
üşürüm ,titretir sıcaklığın…
alnıma dayayıp ellerini
bir kurşun sıkar şakağıma boşluğun
uzaktan saplıyorsun içime gözlerini
y/oksun…



hayra yorulmayan düşlerimsin yâr
avcuma yığılmış ölü kuşlarımsın sen
ne zaman dalıp gitsem ufkuna
geri dönemediğim
aman/sızımsın…


savaşçı
(ö.t)