elbet mertçe değildi
bir tenin ardına saklanarak
çekip yüreğimi kınından/ seni parçalara ayırmak...

ama nerde bende o yürek
gözlerimi gözlerine dikerek
göz göre göre sana kılıç çekecek...



şimdi/ bakınca gerçeğime şişelerin dibinden
kendimi faili sen bir cinayetin
sanığı olarak buldum ben...

oysa sendin / beni o cinnet akşamında
sıcacık cennetinden kaçırarak
cinayet süsü verdiğin/ intiharına azmettiren

ne de olsa yalancı cennetinde sabık hurilerine halef
ağzı var dili lal /biadına da yok mahal
olsa da olur amma olmasa mı hasebinden
ezberlerine muhalif sabıkalı cariyendim ben...


dinlenecek kadar bir es
bunca yorduğun canıma bir nefes
bir nevi aşk arası ten molası demiştim
tabiri caizse mehter adımı giderken
sana çıkan tüm yolları
yakıp yıkmak / billah geçmemişti içimden...


onca zaman sonra ben
her mevsim üşüyorsam hala
sensizliğin bu...
bu cehennem ayazında
ve bir özlemek peydaholduysa başıma
bir özlemek ki
bu hasret düpedüz
zaman’ı en sert yerinden dişlemek...



ey zulmü biz’e ölüm sevgili!
sen / ey umudun kirli ve esmer yüzü!
sakın ha
aldanıp bunca lakırdıya
af diliyorum sanma

intikam tasarrufunda kalsın ama
bak pişmanlıkla ovup
acınla yıkadım kanlı ellerimi
hadi /kendi kazdığım kuyudan çek çıkar beni

sıcağında ısıt demiyorum
öfkenle yak donmuş bedenimi
kessen kanım akmaz /öylesi özledim seni




Gülşen Destanoğlu