5
Yorum
16
Beğeni
5,0
Puan
792
Okunma
yazma diyorsunuz deniz’i
mavisini
sen hiç içerde yatmadın ki...
oysa/ sizi ve düşlerinizi yağmalayan o hazan
içine ağlayan
arabesk bir güruh bıraktı ardından
kulaklarımdı ilk iğfale uğrayan
insan sayılmıyordu ağlak bakmayan
kendine acımayan
oluk oluk zerkediliyordu zehri
topsuz tüfeksiz kaybediyorlardı bir nesli
düşman aynadaki aksimizdi
"eller aldı" sevdiğimizi
bize kesilen intihar bileti...
olmadı/ müslüm baba’yla içlenip
sallamak jileti
aşk kendini kurban etmekti
bilseniz kaç ismail oldum ben
yerine koç gönderilmeyen...
beyaz dizi
tommiks teksas serisi kültürün en afillisi
ne romanı
ne şiiri
bulabilirsen eğer / o da gizli gizli
zindanlardaydı bizden öncesi
kalanlar zaten dünyadan bihaberdi...
en mühim dersimiz din bilgisiydi
zehir gibi olsan hikaye
neymiş matematik
fen bilgisi
geçemezdin ezberlemeden
tüm namaz surelerini
on altımdaydım öğrendiğimde
yitenleri/ mücadeleyi...
usta’yla tanıdım şiiri
o kitaplardan açılan dünya
öyle böyle değil/ sanki başka gezegendi
düşünsenize çay çay gezen bir liseli
dünyası diskodan ibaret
yaşamayan bilmez
o zamanlar adamdan sayılmazdın
gezmemişsen birkaç çay partisi
oysa eskiden benle yaşıt birisi
disko falan görmeden idam edilmişti
hem/ durum hiç arabesk değildi
demek bir şeyler başka öğretilmişti
o günden sonra ben kazıyorum tüm ezberleri
her gece sehpalar kuruyorum
zamanın yargıçlığında
çocukluğum
gençliğim
ve dahi tüm benliğim sürekli zan altında
kırıyorum kalemimi
hep mayıs telaşıyla
eylül gaddarlığında
ilk/ hakiye boyanan çocukluğumu asıyorum
masumiyetine aldırmadan...
anlayın artık ne olur
biraz geç doğmak az devrimci yapmaz bizi
bizim suçumuz değil ki yatmamak aslan gibi
hem/ sizin bedeniniz
bizim beynimiz hapisti...
size onlar/ bize kendimiz yaptık işkenceyi
5.0
100% (4)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.