1
Yorum
1
Beğeni
5,0
Puan
92
Okunma
Uzanırdı düşüncelerimiz Çatalyol’a doğru;
adımlarımız kısaydı ama hayallerimiz hep uzun…
Köyümüze kıvrılan o yol, kimi zaman sevdiğine çıkarırdı insanı,
kimi zaman da sessizce gurbete uğurlardı.
Ama asıl mesele yol değildi zaten…
“Gel arkadaşım, bir Çatalyol’a kadar dertleşip döneriz” dediğin o anlar vardı ya,
işte insan en çok orada iyileşirdi.
Çünkü yürüdüğün toprak değil,
paylaştığın sözlerdi merhem olan;
ve o eski fotoğrafın içinde kalan bizler,
aslında hep o yol ayrımında biraz daha büyüyen çocuklardık.
Hüseyin Çomak
Develler Köyü
Çal Denizli
5.0
100% (1)
Şiirin sahibi
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz