2
Yorum
23
Beğeni
5,0
Puan
2377
Okunma

Ey su!
Yüreğim dilsizdir
İncitip durmuş hoyratça ateş
Küle dönmeye bile mecalsizim
Usumdaki sürgün gül
Ruhumda solmuş.
Rüyama kuşlar konmuş
Umudum uyanmış yorgun bir şairin dilinde
Kaybedişin hikayesini düşürüyorum yollara
İzini kaybettiğim kim varsa ölü varsayım
Yalnızlığın fısıltısını kemiriyor çığlığım, duy beni
Ey su!
Ruhumun yarası
Usumun rükusu
Kaldığım yerden devam ediyorum çürümüşlüğe
İster inancını getir bana ister sesini
Ya da ömrümden uzun gölgeni
Elbet duyacak beni su ve kanımın huşusu.
Ey su!
Yaşımın kırılmış yanlarıyla ateşe büyüdüm
İmbat dokunur gözlerimin bam teline
Küstürmüşüm yağmuru, toprak kokusu kargaşalara gömüldü
Unutma beni, gerçeğin ölümü usunda
Rukiye; huysuz, kırılgan ve aydınlık göğüm.
Nedim KARDAŞ
5.0
100% (19)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.