21
Yorum
32
Beğeni
0,0
Puan
1539
Okunma

poff..
benim değil bu pofff sözcüğü
hiç kullanmam üstelik
bunu dayağını yediğim bir adam kullanırdı
kendi yüzünde patlardı
duvarları tekmeleyen ayaklarında sonra
ebesi onu sevsin diye yaşamış çocukluğunu
onun hiç annesi olmadı
benim hayatımın en genç döneminde
bu adam beni poflardı
hiç okşamamıştı babası saçlarını
ağabeyi verdiğinin on katını alırdı
kız kardeşi yanından kocaya kaçtı
uyur uyanık arası
dank etti kafasına
sevgi nereye defoldu
gözümün önünde bir kedinin boğazını sıktı
gömüldüm yorganın altına
bakışlarıyla beni öldürürken
kedi nasıl düşecekti dört ayak üstüne
dört döndü p’offf
sokağın kalbi delik
sokağın ayakları buz gibi
ısınır mıydı acaba
üstünde kayarken çocuklar
el sıkışır mıydı
sokak ve çocuk
ve çocukları bırakıp giden anne
bu şiir böyle yazılmazdı elbette
öldürülmeseydi baba..
17. 01. 2016 / Nazik Gülünay
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.