![]() elçi
isyan ateşi ilişir
kabaran şehrimin gözbebeklerinde yalnız bekleyen öfkenin sabrını sınar uykusuz gece ayın yüzüğü kamaştırır gözleri bir geri bir ileri büyülü ırmak sürükler maviyle yunan cesedi uzar ayrılık yolları bir güvercin düşer yürekten hesaplı ve kancıkça oyun kurulur gözleri açık barış akan caddelerin karışık umutları geceye durur şimdi rezil günün ortasına yürür ardında çıyanlar it sürüleri çıkınında temiz yürek barışı soluyan insan ki seni ne çok severim seni ne çok gülüşüyle nar çiçeği düşüyle güneş açan ırmaklar akarken saçlarından acıları çoğaltan b/adem ağacı çiçeğe durur dişler bileylenir ve artık el ele tutuşmuş insanlarım da erkek kız nikah değil silah tazelenir düşünce meteorlar kentin maviye kıvranan yüzüne kararmış bulutlar çöker ağır bir pis koku sızar ortalığa şehrin gözlerini sicim gibi yağmur alır maskeler takılır aldırma geriye gözü yaşlı timsah kalır... |
barışı soluyan insan
ki
seni ne çok severim
seni ne çok,
bende tekrar ediyorum Sinan bey, barışı soluyan insan seni ne çok seni ne çooooook severim...
Barış şiirlerini çoooook seviyorum barışı çoooooooook seviyorum...
Kutluyorum değerli kalem dostum...
Slm ve Saygımla...