19
Yorum
25
Beğeni
0,0
Puan
1187
Okunma

benim çocuğum yüzmeyi bilmezdi
kömür karasını altedemezdi düşleri
hayat sanırdı tutunduğu karanlık ocağı
çalınan emeğini almaya yetmezdi gücü
çıkmayı bilmezdi kendinden yukarı
göre göre anladı her işin başında
yiyici bir adam vardı
insan tanımayan taş tanrılar
yalan beslerdi onları
bir de kömür karası eller
bir yılan vardı ruhlarında
çıkmazdı içlerinden
ölmedikçe
benim oğlum karanlık bir yapıda can verdi
yüzmeyi hiç bilmezdi
katli vacip denmiş önceden
önceden hazırlamış kefensiz gömülmesi
karaların cehennemine
cennet bakışlıydı benim oğlum
dünya gülüşlü
söktüler daha büyüyüp gelişmeden
meyve vercekti evin önünde ağacı
çocuklar çıkacaktı dallarına
koparacaklardı
meyvelerini..
Soma faciasında ölen bir işçinin annesinin feryadı: Benim oğlum yüzmeyi bilmezdi..
30. 10. 2015 / Nazik Gülünay