Sanırım siz ve ben inatçılardanız. Yani nesli tükenmek üzere olanlardan... Hiç boşu olmayan bu kalemi ve yüreği kutluyorum.

bir sis perdesi arkasında
yemyeşil dünyanda belki
düşünüyorsun dallarındaki kuşları
yaralı bir ceylana üzülüyorsun
belkide bir ağacı kül eden yıldırıma
basıyorsun küfrü

neden diye soruyor bakışların
değişen bir şey yok bu sisli manzarada
az ilerde dövülüyor öğrenciler
kurtuluyor Molotof kokteyli atanlar
sokaklar tutuşuyor, suçlular bulmuyor cezasını
adalet çürüyor

hangi ağaç kendi gölgesinde yaşananları
gömüyor sararan yaprağının ucuna
bir resme desen oluyor
unutuyor altında çalışan insanları
işçileri döndürüyor yolundan
sus payıyla örtüyor ölümleri
unutuluyor çocuklar

hafif bir esinti dokunuyor bütün ağaçlara
bakıyor bütün ağaçlar aynı değil
bütün insanlar gibi
kimi ilk dokunuşta düşüyor yere
kimi inatla direniyor
adaletsizliklere

hiç yapmadığım kopyala yapıştır eylemiyle
küçücük düzeltim için bağışlayın
şiir bu gün daha farklı ve vurgulu

sağlıcakla kalın

Haklısın bir bakıma canım
Ama direnmeye kalkan ya işinden oluyor ya hayatından
Kimisinde uzvunu kaybediyor gaz fişeğinden.düşmüşüz bir çıkmazaharika olmuş eser hoşça kal